• ✔ Voor 12.00 uur besteld, volgende werkdag in huis
  • ✔ Gratis verzending vanaf EUR 40,-
  • ✔ Gratis kleinigheidje bij iedere bestelling

Neem een kijkje op onze blog! Deze staat vol inspirerende artikelen voor tijdens jouw zwangerschap en als je al een kleintje hebt.

Neem een kijkje op onze blog! Deze staat vol inspirerende artikelen voor tijdens jouw zwangerschap en als je al een kleintje hebt. meer lezen »
Venster sluiten

Neem een kijkje op onze blog! Deze staat vol inspirerende artikelen voor tijdens jouw zwangerschap en als je al een kleintje hebt.

Laura (30) is samen met haar vriend (32) en dochter Amély (2) geëmigreerd naar het zonnige Aruba. Laura heeft haar baan als maatschappelijk werker opgezegd en haar vriend werkt als expat op het eiland voor het Korps Mariniers. Omdat thuisblijven niets voor de ondernemende Laura is, gaat zij kijken of ze op de universiteit een studie kan volgen. Om Amély goed kennis te laten maken met het eiland en leeftijdsgenootjes gaat zij naar de peuterschool. Maar hoe was het om te emigreren en waar liep dit jonge gezin tegenaan?
Achteraf bleken het voorweeën te zijn. Ik dacht een wee wel te herkennen, aangezien ik anderhalf jaar geleden bevallen was van onze dochter Kiki. Maar blijkbaar had ik nog last van postzwangerschapsdementie. Kiki logeerde bij mijn ouders. Want mijn weeën waren immers begonnen. Het zette echter niet door. Maandag werd ik voor de derde keer gestript. De verloskundige plande vast een afspraak in voor het inleiden. Dat was niet wat we wilden. Hopend op een spontane bevalling gingen we weer naar huis.
Het was donderdag vier januari. Ik ging naar het ziekenhuis vanwege pijn bij m'n rechter eierstok. De laatste jaren had ik daar problemen mee, van cystes tot verdraaiingen. Ik was net 2 weken gestopt met de pil om te kijken of het stoppen met hormonen invloed zou hebben op mijn buikpijn.
Toen ik zwanger was van mijn kleintje wilde ik graag blijven sporten, maar ik wist niet zo goed wat ik allemaal wel, of juist niet meer kon doen. Ik liep er al gauw tegenaan dat er maar weinig bekend was op dit gebied. Bij gebrek aan informatie wordt er al gauw geadviseerd om maar niets meer te doen.
Uiteraard zitten er luiers en billendoekjes in, maar wat nog meer? Ik heb mijn tas er eens bij gepakt en stiekem schrok ik van al het onnodige wat ik elke dag met mij meesleep.
Shannon had een rumoerige zwangerschap waarin zij veel heeft moeten overgeven tot halverwege haar zwangerschap en daarnaast nog zwangerschapsdiabetes en bekkeninstabiliteit kreeg. En hoe zou haar bevalling zijn gegaan?
Estelle kreeg in haar puberteit te horen dat zij misschien wel nooit kinderen zou kunnen krijgen. Dit was een zware klap, want zij had die wens wel. Toen ze haar man Wesley ontmoette besloten zij om het tóch te proberen en rond hun bruiloft stopte ze met de pil. Nu hebben Estelle en Wesley twee gezonde meiden en verliepen de zwangerschappen soepel. Lees hier het verhaal van Estelle.
Je bent zwanger van je eerste kindje, je hebt het kamertje helemaal klaar en bent bezig met de finishing touch. Je staat voor het bedje met een stapeltje beddengoed. Wat hoort waar? En hoe maak ik het bedje van mijn pasgeboren baby veilig op?
Lees hier meer over de TOG waarde.

Stijlvolle verzorgingstassen

Deze verzorgingstassen zijn een musthave voor iedereen mom-to be. Ze zijn groot, handig en vrouwelijk. De schoudertas is verkrijgbaar in grijs en cognac en de rugtas is in het zwart te krijgen.
Als je zwanger bent, helemaal van je eerste baby, is het lastig om te bedenken wat je allemaal in je vluchttas stopt die klaarstaat voor de bevalling. Het kan zijn dat je de keuze maakt om thuis te bevallen, maar het is altijd verstandig om een tas klaar te hebben staan voor het geval je onverwacht tóch nog naar het ziekenhuis moet. Het is allereerst handig om een praktische tas uit te kiezen.
Vandaag deelt Laura (30) haar verhaal. Laura is kraamverzorgster en is mama van Quint (4) en Mingus (0). Heel eerlijk gezegd is dit beroep een hele lange tijd aan mij voorbij gegaan. Als je zelf geen kinderen hebt, kom je eigenlijk alleen met het beroep in aanraking als vriendinnen of familie een kindje krijgen. Ik was zowel bij mijn vriendinnen als in mijn familie de eerste die een baby kreeg. In 2014 werd mijn zoon Quint geboren en kreeg ik dus ook een kraamverzorgster. Pas toen kwam ik in aanraking met het beroep. Na een borstvoedingsperiode van 10 maanden, die mij vrij gemakkelijk afging, dacht ik; ‘Wauw, wat is dit mooi. Hier wil ik andere mensen ook bij helpen.’
1 van 3