• ✔ Voor 12.00 uur besteld, volgende werkdag in huis
  • ✔ Gratis verzending vanaf EUR 40,-
  • ✔ Gratis kleinigheidje bij iedere bestelling
Marije (24) woont samen met haar vriend in Dokkum. Toen ze in verwachting was van hun eerste kindje had zij een idillisch beeld van bevallen. Het zou een intiem moment zijn waar maar weinig mensen bij betrokken zijn. Tijdens haar poliklinische bevalling werd de bevalling medisch en doordat zij moest wachten op wee-opwekkers, moest Marije haar persdrang tegenhouden. Iets wat bijna onmogelijk is.
Hoera! Je bent zwanger. De eerste maanden zul je vooral bezig zijn met alle nieuwe dingen die erbij komen kijken. Controles bij een verloskundige, een eerste echo, het bekendmaken van de zwangerschap en alle dingen regelen op je werk. Na de termijnecho van twintig weken wordt dat allemaal wat rustiger. Maar dan komt ook de bevalling dichterbij. Natuurlijk hoop je dat jouw kleine beeb in elk geval nog blijft zitten tot 37 weken, maar voor je het weet is het zover. Als je zwanger bent heeft iedereen wel horrorverhalen over bevallingen. Hierdoor wordt jouw beeld over een bevalling natuurlijk niet beter. Toch is het goed om die verhalen te relativeren en je zo goed mogelijk voor te bereiden. Zo kom ook jij jouw bevalling door!
Joyce is moeder van drie dochters. Bij de eerste twee bevallingen werd ze ingeleid, hoe zou de derde bevalling zijn gaan? Lees hier verder!
Amber (30) werkt in de zorg en is moeder van twee dochters. Haar man heeft een baan waarbij hij veel van huis is, dus komt de zorg voor de kids voornamelijk op haar schouders terecht. Dit zorgt voor enige uitdaging. Amber kijkt erg positief terug op de bevalling van hun tweede dochter. Dus als je tegen jouw bevalling op ziet, lees vooral verder!
Selena (34) is de trotse mama van twee dochters, Abygail (5) en Gwendolyn (0). Op de bevalling van haar jongste dochter kijkt zij positief terug en wil eens een positief bevallingsverhaal delen, want zij merkt dat er veel negativiteit omheen hangt. Naast haar werk als pedagogisch medewerker studeert zij voor kindercoach.
Achteraf bleken het voorweeën te zijn. Ik dacht een wee wel te herkennen, aangezien ik anderhalf jaar geleden bevallen was van onze dochter Kiki. Maar blijkbaar had ik nog last van postzwangerschapsdementie. Kiki logeerde bij mijn ouders. Want mijn weeën waren immers begonnen. Het zette echter niet door. Maandag werd ik voor de derde keer gestript. De verloskundige plande vast een afspraak in voor het inleiden. Dat was niet wat we wilden. Hopend op een spontane bevalling gingen we weer naar huis.
Shannon had een rumoerige zwangerschap waarin zij veel heeft moeten overgeven tot halverwege haar zwangerschap en daarnaast nog zwangerschapsdiabetes en bekkeninstabiliteit kreeg. En hoe zou haar bevalling zijn gegaan?