• ✔ Voor 12.00 uur besteld, volgende werkdag in huis
  • ✔ Gratis verzending vanaf EUR 40,-
  • ✔ Gratis kleinigheidje bij iedere bestelling

Kim: mijn bevalling verliep compleet anders dan gepland

Bij de komst van een baby kun je heel veel dingen alvast plannen. Welke kleertjes krijgt de baby aan, hoe gaat het kamertje eruit zien, hoe ga je het opvoeden. Maar een bevalling valt echt niet te plannen. Het loopt eigenlijk altijd anders dan je van tevoren bedacht hebt. Zo ook bij Kim (29), zelfstandig ondernemer en Kim woont samen met Mike. In juli 2018 werden zij de trotse ouders van dochter Lova. Haar bevalling was totaal anders dan zij vooraf gewenst had.

 Mijn bevalling verliep alles behalve zoals ik het had gepland. Nu hoor ik jullie denken; zoiets plan je ook niet. Dat klopt, maar we hebben allemaal vast wel wensen, of een soort idee van hoe je het graag zou willen. Nou ik dus ook. Een badbevalling in het Ikazia ziekenhuis in Rotterdam. Ik had een geboortetens* klaarstaan voor het geval dat, andere medicatie wilde ik absoluut niet. Verder wilde ik dat mijn vriend en mijn moeder erbij zouden zijn. Hieronder lees je of dat is gelukt.

 Ik was 36 weken zwanger toen mijn vriend nog één nachtdienst moest draaien. Daarna zouden wij samen een gipsbuik maken. Dat leek mij een leuk aandenken. Mike kwam uit zijn laatste nachtdienst en ik lag, zoals wel vaker, beneden op de bank. (k sliep heel slecht door een beginnende bekkeninstabiliteit) We kletsten wat, ik viel in slaap en hij ging naar boven.

Om 11.30 uur werd ik wakker, ik moest naar de wc. Onderweg dacht ik dat ik aan het slaapwandelen was en dat ik in mijn broek plaste. Snel naar het toilet, maar het bleef lopen, dus naar boven. De avond ervoor kwamen mijn broer en vader helpen om de klossen onder het bed te zetten, misschien was het toeval. Ik klom via het bekende Ikea trapje op bed en zei “Schat, ik heb óf in mijn broek gepiest of mijn vliezen zijn gebroken!”

Half slapend ging Mike googelen wat hij nu moest doen. Toen dat iets te lang duurde naar mijn zin, snauwde ik hem toe dat hij best de verloskundige kon bellen. Zij kwam om 13.00 uur. Ondertussen had ik iedereen al ingelicht, handig die familie apps! De verloskundige kwam en zag mij vrolijk door het huis dartelen, nergens last van. Ik moest toch even naar het ziekenhuis voor controle. En toen; greep ik de tafel vast alsof er een aardbeving gaande was. Wee nummer één.

Onderweg naar het Ikazia nog even snel langs mijn moeder om een broodje te eten (zij heeft een lunchroom), toen was ik nog in de veronderstelling dat dit minimaal 24 uur ging duren en ik kon toch niet zolang zonder eten! Bij mijn moeder begon het feest; weeën die steeds dichter op elkaar kwamen en steeds meer pijn gingen doen. Snel de auto in naar het ziekenhuis!

 Aangekomen bij het Ikazia moest ik een half uur aan een CTG scan. Aangezien ik alleen rugweeën had, waren ze bang dat ze geen goede meting konden maken. Maar we gingen het toch proberen. Ik tekende minimaal de Mount Everest met die rugweeën, dus geen zorgen over een slechte meting. Na een kwartier vroeg ik ietwat dwingend aan Mike of hij de zuster kon halen want ik moest poepen. Eerst even checken en ik bleek 3 á 4 centimeter ontsluiting te hebben. Vanaf dat moment leek het wel een stroomversnelling. Ik moest naar een kamer voor een infuus. Mike ging snel de spullen uit de auto pakken. Ik wilde onder de douche om de weeën op te vangen maar ik kon niet anders dan de verloskundige dwingen mijn onderrug te masseren. Na 10 minuten was Mike terug en zag dat zijn vrolijke vriendin veranderd was in een monster dat smeekte om een ruggenprik. Er zat vanaf het ‘poep-moment’ niet meer dan 60 seconden tussen de weeën. Weer even checken; 7-8 cm. Ik kreeg geen ruggenprik, alleen een pethidine prik!

Niet meer denkend aan de geboortetens in mijn tas. Niet meer denkend aan het feit dat ik mijn moeder zou bellen. Ik dacht alleen maar; laat dit zo snel mogelijk voorbij zijn. En dat was het eigenlijk ook. Daar wij om 14.30 uur in het ziekenhuis aankwamen, was het ondertussen 16.30 uur en riep ik:  “ZE KOMT!” Na een korte check mocht ik persen en om 17.11 uur kwam ons mooie kleine meisje ter wereld. Ze woog 2205 gram schoon aan de haak en een lengte van 44 cm! Wat was ik trots en gelukkig!

*een geboortetens is een apparaatje voor de verlichting van weeënpijn.

Tags: bevallen
Gelieve de getallensequens in het hiernavolgende tekstveld in te voeren

De met een * gemarkeerde velden zijn verplichte velden.