• ✔ Voor 12.00 uur besteld, volgende werkdag in huis
  • ✔ Gratis verzending vanaf EUR 40,-
  • ✔ Gratis kleinigheidje bij iedere bestelling

Meet the expert: Laura werkt als kraamverzorgster

Meet the expert: Laura werkt als kraamverzorgster

Vandaag deelt Laura haar verhaal. Laura (30) werkt sinds twee jaar als kraamverzorgster en is daarnaast mama van Quint (4) en Mingus (0). Wat houdt het werk als kraamverzorgster in, hoe is zij in het vak gerold en hoe gaat zij om met lastige sitauties? Je leest het allemaal in deze blog.

Eerst zijn wij natuurlijk benieuwd hoe je in dit beroep terecht bent gekomen. Was dit altijd al een droom van jou of ben je er zo ingerold?

Heel eerlijk gezegd is dit beroep een hele lange tijd aan mij voorbij gegaan. Als je zelf geen kinderen hebt, kom je eigenlijk alleen met het beroep in aanraking als vriendinnen of familie een kindje krijgen. Ik was zowel bij mijn vriendinnen als in mijn familie de eerste die een baby kreeg. In 2014 werd mijn zoon Quint geboren en kreeg ik dus ook een kraamverzorgster. Pas toen kwam ik in aanraking met het beroep. Na een borstvoedingsperiode van 10 maanden, die mij vrij gemakkelijk afging, dacht ik; ‘Wauw, wat is dit mooi. Hier wil ik andere mensen ook bij helpen.’ 

Ik ging op zoek naar opleidingen tot lactatiekundige. Maar om lactatiekundige te worden, heb je eerst een x aantal uren ervaring nodig in de borstvoeding. En wel in het begeleiden van borstvoeding. Toen werd de stap snel gemaakt. Kraamverzorgster. Dat wilde ik doen. Eerst een paar jaar ervaring opdoen met baby’s en het begeleiden van kersverse moeders.
Ik ben begonnen op het LOI, maar al snel bleek een thuisstudie niks voor mij. Een vriendin van mij tipte mij later dat de kraamzorgorganisatie waar zij kraamzorg van had gehad, BBL opleidingen aanbood. Werken en leren. Nog beter! Leren, maar ook direct de praktijk in én een beetje geld verdienen. In 2017 heb ik mijn diploma tot kraamverzorgster mogen halen. 

Kun je aan ons beschrijven hoe een werkdag er voor jou uitziet? 

De dag begint eigenlijk altijd met het evalueren van de avond/nacht. Een gezin is altijd erg blij dat je er weer bent, helemaal als zij hun eerste kindje hebben gekregen. Baby’s vinden het in het begin erg leuk om vooral hun ouders ’s avonds en ’s nachts wakker te houden. Veel ouders worden hier onzeker van en vinden het dan fijn om in de ochtend te horen, dat dit normaal is en erbij hoort, dat ze het goed hebben gedaan en dat ze vandaag even lekker kunnen bijslapen. 

Vervolgens zorg ik ervoor (als vaders dit nog niet gedaan heeft) dat iedereen een lekker ontbijtje krijgt.

Een soort ongeschreven regel die wij als kraamverzorgsters met de verloskundige praktijk hebben is dat de controles van zowel de baby als de moeder voor 10 uur ’s ochtends zijn gedaan. Mocht er dan iets afwijkends zijn, kan er gelijk actie worden ondernomen. 

De controles van de baby: wegen, temperaturen, kleur bekijken, inventariseren hoeveel er geplast/gepoept/gedronken is.
De controles van moeder: pols, temperatuur, baarmoederstand, hechtingen (eventueel), benen bekijken (trombose), borsten in de gaten houden.
Als er andere kinderen zijn, zorg je dat ook zij eten krijgen en dat ze bij de zorg betrokken worden.

Vervolgens begint de dag. Elke dag is anders. Elk gezin is anders. Bij het ene gezin ben je veel bezig met de baby en moeder. Denk aan voorlichting, adviezen, dingen voor doen. Borstvoeding vergt ook veel uitleg en hulp. En in het andere gezin zorg je vooral dat het huishouden op rolletjes loopt. Je zorgt voor de andere kinderen, de visite en je zorgt voor rust voor moeder. Je hebt contact met de verloskundige over de controles en je schrijft een rapportage over de dag, waarin je ook je adviezen en tips voor de komende avond/nacht deelt.

 Wat vind je het leukste aan dit beroep en wat vind je zwaar?

Het leukste vind ik de groei van de ouders. Een week klinkt heel kort (is het ook) maar er is zo’n groot verschil tussen de vader en moeder op dag één in de kraamweek en op dag acht. Het is een ontzettend mooi, voldaan en waardevol gevoel om na een week intensief bij mensen thuis te zijn geweest, ze veel te hebben geleerd, met een goed gevoel te kunnen afsluiten. Dat ze het zelf kunnen en dat ze er ook zin in hebben om het volledig zelf te gaan doen. 

Het zwaarste vind ik dat je acht (soms tien) dagen achter elkaar werkt. Op zich went het wel, maar vooral rond dag vijf/zes heb ik moeite met de ochtend. Weer opstaan, in de kleren en voor iemand anders zorgen. Ook vind ik het soms zwaar dat ik in het weekend werk, wanneer mijn vriend thuis is. Dan heb ik het idee dat ik thuis zoveel mis. 

 Heb je nog tips voor aanstaande moeders die zorgen hebben over hun kraamtijd? 

Laat het allemaal op je af komen. Probeer niet teveel van tevoren te verwachten en pas je aan, aan je baby en de behoeftes die er op dat moment zijn. Slaap met je baby mee overdag, zodat de nachten minder zwaar zijn en beperk de visite. De grootste strijd die moeders hebben, is de strijd met hun eigen gevoel. Hun eigen gevoel met wat er allemaal wel niet van ze verwacht wordt, wat ze moeten kunnen. NIKS! Die kraamweek moet je in bed doorbrengen, het liefst met zoveel mogelijk huid op huid contact met je kind. Daar begint de basis.

 Wat kunnen aanstaande moeders verwachten van een kraamweek en kraamverzorgster?

Dat wat zij zelf prettig vinden. Ik vind dat goeie kraamzorg aangepast is op dat wat moeders zelf graag zouden willen. Natuurlijk hebben we te maken met een aantal dingen die moeten. Zoals de controles die ik eerder al noemde. Maar verder zou alles moeten gaan, zoals het op die dag het fijnst is. Het huishouden gaat in overleg, de zorg voor de baby ook. Als aanstaande ouders graag alles zelf willen doen, dan mag dat van mij. Vinden ze het fijn om samen even bij te slapen, dan pas ik op de baby. Een kraamweek gaat in overleg. Het doel van een kraamweek is dat moeder kan aansterken, dat ouders weten hoe het gaat met het voeden van hun baby (borst of fles) en dat ze alle informatie gekregen hebben die ze nodig hebben om het aan het einde van de week zelf te kunnen.

 Hoeveel uren per week werk je en is het goed te combineren met je gezin?

Omgerekend heb ik een contract van 24 uur per week. Dit werkt in de kraamzorg echter een beetje anders. Ik werk in principe ongeveer twee gezinnen in de maand. 

Dit houdt in: acht tot tien dagen achterelkaar in een gezin, dan 6 á 7 dagen vrij. Daarnaast ben ik nog intaker, dit is ongeveer 15 á 20 uur per maand. Aanstaande ouders die zich hebben ingeschreven bij de kraamzorgorganisatie waar ik werk, leg ik alles uit over de kraamzorg. Dit doe ik vooral in de avonduren.
Dit is in mijn geval redelijk goed te combineren met mijn gezin. Veel kraamverzorgsters hebben hier moeite mee. Vooral als hun man bijvoorbeeld ook onregelmatig werkt. Gelukkig is mijn vriend, meester op een basisschool. Hij is in de avonden en weekenden thuis. Ook heb ik heel veel aan mijn ouders. Zij staan altijd voor ons klaar. Zonder een goede achterban, is het werken in de kraamzorg, als je zelf kleine kinderen hebt, best wel lastig.

Hoe ga je om met lastige situaties? Een baby die een slechte start heeft gehad/huilbaby/signalen postnatale depressie/grote gezinnen.

In al deze gevallen is rust het allerbelangrijkste. Wel moet ik hierbij toelichten dat er in de kraamweek eigenlijk geen huilbaby’s zijn. Dit ontstaat pas later. Wel heb je natuurlijk ouders waarvan de vorige baby een huilbaby was. Het is dan belangrijk om dit in je achterhoofd mee te nemen, maar ook om de ouders te laten proberen te genieten van hun nieuwe baby. Elk kind is anders, wat maakt dat het niet weer zo hoeft te gaan. 

Een baby die een slechte start heeft gehad, komt hier zelf meestal redelijk goed en snel uit. De ouders vinden dit vaak lastiger. Het is dan belangrijk om goed met ze te praten, zodat ze het een plekje kunnen geven en doorkunnen gaan op waar ze nu zijn. Want nu gaat het wel goed, anders waren ze niet met de baby thuis geweest. 

Signalen van postnatale depressies moeten wij altijd goed in de gaten houden, toch is ook dit in de kraamweek soms lastig te herkennen. Veel vrouwen hebben namelijk last van huilbuien door alle hormonen. Als ik het idee heb dat een vrouw aan het einde van de week nog niet helemaal happy is, dan meld ik dit zowel bij de verloskundige als bij de partner. Ook breng ik het dan ter sprake bij de vrouw. Soms spelen er andere dingen, denk aan de relatie onderling, relatie met eigen ouders. We zien als kraamverzorgster veel, maar niet alles. Wel is het belangrijk om uit te leggen waar er eventuele hulp te vinden is. 

Grote gezinnen vind ik niet lastig, maar juist leuk! De dagen vliegen dan om en oh, wat zijn broers en/of zussen trots op de nieuwe baby.

 Vind je het lastig om na een intensieve en intieme week weer afscheid te moeten nemen van een gezin?

Ja, soms wel. Bij de meeste gezinnen heb ik het erg naar mijn zin. Vaak vinden moeders het ook erg lastig om afscheid te nemen. Het is weleens voorgekomen dat we dan beide een traantje moesten laten. (tja, hormonen hé)

Officieel mogen wij gezinnen niet vertellen waar wij wonen en wat onze achternaam is. Dit in verband met veiligheid. Wij zijn namelijk de enige zorgverlener die acht dagen bij iemand in huis komt, dit maakt onze meldplicht extra groot. Wij zien dingen, die andere zorgverleners misschien over het hoofd zouden kunnen zien. Mochten er dus dingen niet pluis zijn of mocht een baby niet op een veilige plek zijn, moeten wij dit melden.

Maar gelukkig komt dit niet te vaak voor. Dit maakt dat wanneer een gezin mijn naam wel wil weten om bijvoorbeeld contact te houden of wanneer ze mij graag bij een volgend kindje weer willen, ik mijn naam wel vertel. Zo heb ik af en toe nog eens contact met gezinnen waar ik werkte. Erg leuk!

Hoe betrek je broertjes en/of zusjes bij een kraamweek?

Die mogen mij altijd overal mee helpen. Je zult je verbazen wat ze allemaal ineens willen doen. Samen de badkamer poetsen bijvoorbeeld. De meeste kinderen vinden dit geweldig. Ik doe ze dan net als bij mijzelf, van die plastic handschoenen aan en poetsen maar. Maar ook het zorgen voor de baby vinden ze leuk. Helpen bij het badje, kleertjes uitzoeken, luier om doen. Ook vind ik het leuk om wat met ze te bakken, een cake voor de visite bijvoorbeeld. Spelletjes doen, samen kleuren. En aan het einde van de week ontvangen ze een ‘Super Kraamverzorgster Diploma’. Super trots zijn ze dan!

 

 

Gelieve de getallensequens in het hiernavolgende tekstveld in te voeren

De met een * gemarkeerde velden zijn verplichte velden.