• ✔ Voor 12.00 uur besteld, volgende werkdag in huis
  • ✔ Gratis verzending vanaf EUR 40,-
  • ✔ Gratis kleinigheidje bij iedere bestelling

Zwanger – Melina verwachtte een tweeling, één kloppend hartje en het andere was stil

 

 Melina-blog-bannerIUnwPNHnRmFfD

Melina (32) woont samen met haar vriend en zoontje Sem (8 maanden) in Groningen. In het dagelijks leven staat zij voor de klas als leerkracht in het basisonderwijs. Haar zwangerschap van Senn verliep alles behalve soepel en ook de zwangerschap zelf was een verrassing!

Hoe kwam je erachter dat je zwanger was?

Het was donderdag vier januari. Ik ging naar het ziekenhuis vanwege pijn bij m'n rechter eierstok. De laatste jaren had ik daar problemen mee, van cystes tot verdraaiingen. Ik was net 2 weken gestopt met de pil om te kijken of het stoppen met hormonen invloed zou hebben op mijn buikpijn.

Eenmaal in het ziekenhuis kreeg ik een onderzoek bij de gynaecoloog. Hij zag geen bijzonderheden. Ik moest maandag contact opnemen met de huisarts om te kijken of ik kon starten met een nieuwe pil. Toen ik daar was zei ik tegen de gynaecoloog dat ik eigenlijk gisteren ongesteld moest worden. Hij zei dat hij 2 geknapte eierblaasjes zag en dat ik vanavond of morgen ongesteld zou worden. Met dit nieuws ging ik naar huis en vertelde het aan mijn vriend.

Een dag later was ik nog steeds niet ongesteld. Voor de zekerheid maar een test halen. 's Avonds een test gedaan en hij was direct positief. Ik was blij, maar klopte dit wel? Volgens de gynaecoloog zou ik ongesteld worden. Een tweede test gedaan, ook die was positief!
In het weekend nog twee testen gedaan. Mijn vriend en ik snapten er niets van. We hadden een kinderwens maar dit was wel een enorme verrassing! Maandag maar naar het ziekenhuis gebeld, want ik was toch nog een beetje onzeker. Ik werd direct gefeliciteerd en de receptioniste gaf aan dat de gynaecoloog het ook wel eens fout ziet.

Een week later voelde ik mij ziek. Ik kon niets meer binnen houden en bleef maar spugen. De verloskundige stuurde ons door naar het ziekenhuis. Daar werd ik nagekeken en kreeg ik het advies dat ik veel moest blijven drinken. Er ging ook buikgriep rond, misschien had ik daar ook wel iets van meegekregen. 

Hoe verliep de eerste echo?

Toch bleef ik mij de weken daarna slecht voelen. Zo slecht dat ik beetje bij beetje verzwakt begon te raken. Mijn lichaam wilde geen eten en drinken meer. Met tegenzin gingen we weer naar het ziekenhuis. In het ziekenhuis kreeg ik mijn eerste echo. Dat was toch wel spannend. De gynaecoloog ging kijken, maar haalde er al snel iemand anders bij. Daar lig je dan met benen wijd en hoor je dat nummer drie erbij moet komen om te kijken. Gezellig, met zijn vijven in een kleine kamer. Het hoge woord kwam eruit. De twee geknapte eierblaasjes waren twee kloppende hartjes, een tweeling! Na dit nieuws werd ik ook direct opgenomen ik was zwaar uitgedroogd. Ik was blij, maar voelde mij ook zo slecht. Een paar dagen later mocht ik weer naar huis. We moesten alles even laten bezinken.

Ik bleef mij ziek voelen, kreeg weer een opname en er werd HG (extreme misselijkheid) geconstateerd. Bij derde opname zagen ze dat de hartslag van één van de baby’s minder actief was. Er werd tegen ons gezegd dat we er rekening mee moesten houden dat het hartje zou kúnnen stoppen met kloppen. Bij bijna 11 weken zwangerschap stopte het hartje met kloppen. Twee vruchtzakken, in één zag je een kloppend hartje in de andere was het stil. Ik was direct bang, ga ik nu ook ons andere kindje verliezen?

Hoe ging je om met het verlies?

Ons andere kindje was sterk en uit de combinatietest kwam dat hij, voor zo ver ze konden zien, gezond was. De eerste paar weken na het verlies waren zwaar, maar ook confronterend. Tot bijna 20 weken heb ik twee vruchtzakken gezien, in de ene groeide een kindje en de andere werd steeds kleiner. Het moment dat ik een beetje begon te genieten was toen we hoorden dat we een jongen zouden krijgen. Daar ben ik mij toen op gaan focussen. Mijn zwangerschap was niet alleen geestelijk zwaar, maar ook lichamelijk. Meerdere keren uitgedroogd, nierstenen en ontzettend last van maagzuur. De hete zomer hielp ook niet mee, ik hield ontzettend veel vocht vast en mijn voeten leken op enorme olifantenpoten.

Zo zwaar als mijn zwangerschap was zo snel ging mijn bevalling! Ik heb er nog geen zes uur over gedaan en onze man was er al. Senn is geboren op 11 september en kan met volle overtuiging zeggen dat hij het mooiste is wat me is overkomen!



Tags: zwanger
Gelieve de getallensequens in het hiernavolgende tekstveld in te voeren

De met een * gemarkeerde velden zijn verplichte velden.