• ✔ Voor 12.00 uur besteld, volgende werkdag in huis
  • ✔ Gratis verzending vanaf EUR 40,-
  • ✔ Gratis kleinigheidje bij iedere bestelling

Sandra haar baby heeft een nierafwijking

Sandra is grafisch vormgever en daarnaast is zij sinds kort ook ondernemer. Ze runt Studio Zaterdag, een creatieve studio in branding, vormgeving, illustratie en fotografie. Sandra is getrouwd en is mama van Ben (2) en Lauren (0). Tijdens de zwangerschap van Lauren werd bij de twintig weken echo een nierafwijking geconstateerd. Vanaf dat moment belandden zij in de medische molen van onderzoeken. Sandra en haar gezin vielen meteen van hun roze wolk af en blijdschap maakte plaats voor onzekerheid. Uiteindelijk beviel Sandra met een geplande keizersnede van dochter Lauren. Lees gauw hoe het nu gaat.

Zwanger!

Wij wisten al snel na de geboorte van onze zoon dat we de wens hadden voor een tweede kindje. En zo snel we het wisten, zo snel was het ook raak. Wat een groot geluk! De eerste weken waren nog onwerkelijk en alle clichés over een tweede zwangerschap zijn waar; je bent er veel minder bewust mee bezig, omdat er nog een tweede rondloopt en omdat onze oudste nog geen jaar was, wisten we ook nog goed wat we konden verwachten. Niks nieuws dachten wij, maar dat hadden we mooi mis.

De termijnecho

De zwangerschap verliep goed, niet misselijk en behalve een beetje moe voelde ik mij goed. Toen kregen we de befaamde twintig weken echo, een meisje! En ook gelijk: ze heeft een nierafwijking. Een donderslag bij heldere hemel, want ook al weet je dat het mogelijk is, je denkt toch: "als je kind maar gezond is". Ze heeft een dubbel niersysteem met een ureterocele, in gewone taal is: dit een stukje extra nierweefsel op haar linker nier en een extra en verwijde urineleider naar haar blaas toe. Deze afwijking komt blijkbaar veel vaker voor­­­ en 'vroeger' toen er nog weinig echo's werden gedaan, werd een pasgeboren baby vaak in het eerste jaar veel ziek, een blaasontsteking of erger: nierbekkenontsteking. Óf iemand had er helemaal geen last van en zou nooit weten dat hij deze afwijking had.

We kregen gelijk goede uitleg en werden doorverwezen naar het ziekenhuis. In welke hoedanigheid ze deze afwijking had kwamen we pas later achter. We mochten de normale onderzoeken bij onze eigen verloskundige blijven doen en vanaf 36 weken zwangerschap werden we overgedragen aan het ziekenhuis. Extra onderzoeken voor haar afwijking kregen we om de paar weken in het ziekenhuis, zodat ze goed konden monitoren hoe het zou ontwikkelen.

Als ouders val je van je roze wolk af en word je meegenomen in de molen van onderzoeken en onzekerheid. Wat een andere beleving dan mijn eerste zwangerschap. Daar was ik volop aan het genieten en dat kon ik nu niet. Wel hebben we overal, zowel bij de verloskundige en in het ziekenhuis, veel uitleg en begeleiding gehad, zodat we wisten wat ons stond te wachten. Maar wat je uiteindelijk staat te wachten? Geen idee.

Gentle sectio

Om andere redenen (de eerste was een keizersnee en het werd wéér een grote baby) werd het dit keer een geplande keizersnee. Wel hebben we ervoor gekozen om dit te doen in het ziekenhuis waar we ook onder toezicht stonden, zodat ze gelijk na de bevalling haar konden onderzoeken. En zo gezegd, zo gedaan: na een gentle sectio, mocht ze bij mij komen liggen. Maar ook snel daarna werd ze meegenomen door de kinderarts voor onderzoek. Papa mocht met alles mee en nadat ik weer opgekalefaterd was, mocht ik naar haar toe op de High Care afdeling. Die week zouden we nog in het ziekenhuis blijven, omdat ze nog een uitgebreide echo en röntgen wilden doen op haar nieren en blaas. Uit de echo bleek dat wat ze hadden gezien inderdaad zo was. Niet meer en niet minder. Ze heeft inderdaad een extra stukje bovenop haar linker nier, of dit iets doet weten ze nog niet. In haar blaas lijken twee 'kamertjes' te zitten, waartussen een vliesje zit. Tijdens de röntgen komen we te weten dat haar urine in ieder geval niet terugloopt naar haar nieren, een goed teken! Er valt toch een last van je af. Na zes weken krijgt ze een kijkoperatie van haar blaas, omdat daar vocht in blijft staan. We gaan voor de zoveelste keer terug naar het ziekenhuis, het gevoel dat je met je ogen dicht weet waar je moet zijn, is geen fijn gevoel. En toch weet je ook dat je er om de goede redenen bent. Het is zo enorm dubbel. Tijdens de kijkoperatie wordt ze geholpen en we mogen na 24 uur weer naar huis. De toekomst? Als ze een jaar is, krijgt ze waarschijnlijk nog een echte operatie voor haar nier. Tot die tijd moeten we haar ook preventieve antibiotica blijven geven. 

Die enorme roze, bijzondere wolk die ik had bij ons eerste kind heb ik nu niet gehad. Vooral door de onzekerheid en zorgen die je tóch bewust en onbewust met je mee draagt. Ik heb niet minder genoten, laat ik dat voorop stellen. Maar ze is nog zo klein, en ook al weten we wat ze heeft en hebben we geen 'ziek' kind, ze heeft toch iets dat niet hoort en dat draag je wel met je mee.

Gentle sectio: dit is een keizersnede die zo natuurlijk mogelijk verloopt.

Tags: zwanger
Gelieve de getallensequens in het hiernavolgende tekstveld in te voeren

De met een * gemarkeerde velden zijn verplichte velden.